Ojciec, ślad, zaledwie

Prawie go nie
znałem
A przecież był
moim rodzicielem
Za jego sprawą wyszedłem
z lędźwi nie-
starej wówczas kobiety
Stanowił opowieść
tyle że dość
tajemniczą
dla ciekawskiego dziecka

Roztapiał się
powoli a nieodwołalne
w moich oczach
Koniec wojny
jego milczenie potwierdził

Bardzo blisko
trzymał się ziemi
stał za ladą
apteki
w bieli
Dlatego
tak cicho go pamiętamy

Sami
z sobą, czyli
bez nikogo
cali
jeszcze zdrowi
mimo utajonych
gróźb, wieku