Próby


staliśmy wsłuchani w białość swych oddechów

jak dzieci

S. P.

Proste chociaż nie-
przewidywalne. Zabrudzone
pejzażem z mgły i deszczu:

Urodzić się nad Wisłą, a płynąć
przez ocean – ku wiecznemu słońcu.

Żyć pod Wawelem, umierać nad ranem
mając w sobie zapach i smak Lwowa

Miasteczkiem być ponurym, z Pod-
karpacia, nie wiedząc że tak już
zostanie. Mimo przenosin w głąb kraju.

Słuchać pomysłów muzycznych dość za-
pomnianego twórcy, oddać się myślom
o zaniechaniu i braku ambicji.

Raz jeszcze przeczytać fantazje Leśmiana
(niepowtarzalne) buntując się przeciwko
rymom. Wszelkim.

Telewizor wyłączyć. Listów nie pisać.
Zbilansować plusy i minusy. A nawet

Oddać sprawiedliwość niesprawiedliwym.
Prywatnością zaludnić myśli, czyny, słowa.

Jeśli to możliwe za-
trzymać przy sobie to, co
nie daje się pominąć, zapomnieć, sprzedać.