Sobota, 23 stycznia 2016 r. Jak ten czas leci, ledwo początek roku, a już 23 dzień stycznia. Byłem dzisiaj na “Giełdzie Staroci”, która zimą odbywa się w Regionalnym Centrum Kultury, pod dachem. Latem rozwija swe skrzydła jako “Jarmark Solny”, ale przy tym traci swój charakter, przyjmując sprzedawców najróżniejszego brzydactwa do swego grona. Dzisiaj handlarze dżinsami, damską bielizną i kosmetykami podejrzanego pochodzenia nie mają do RCK wstępu. Na starociach szukam dzwonków, najchętniej dorożkarskich z wyżłobionym numerem i nazwą miasta, ale znaleźć taki rarytas to dopiero szczęście. Jeden z wystawiających obiecał w najbliższym czasie przywieźć coś interesującego, więc z giełdy wyniosłem chociaż nadzieję. Dłużej przystanąłem przy kolekcji zegarków. Była naprawdę imponująca! A już zegar gabinetowo- podróżniczy w kształcie szafki metalowej z warszawskiej  fabryki Ludwika Maurycego Lillpopa  z drugiej połowy XIX wieku był rarytasem, jakich nie spotyka się na jarmarkach. Są zbyt cenne. Chciałem bliżej mu się przyjrzeć, sprawdzić autentyczność grawerowanych napisów, ale właściciel niezbyt chętnie odpowiadał na pytania. Albo żal mu było rozstawać się z eksponatem, albo autentyczność zegara  dałoby się podważyć, a to wpływa na cenę, która była zawrotna. Odszedłem, nie kolekcjonuję zegarów.
    Wracając do domu natknąłem się na demonstrację organizowaną przez KOD – Komitet Obrony Demokracji. Wyglądała jak inne, telewizyjne: około dwustu – trzystu ludzi na placu, trochę policji, transparenty i flagi narodowe. Dużo kuracjuszy. Kilku chłopców ze “szkoły szyprów” w swych pięknych, marynarskich  mundurach. Mało przeciwników – jakaś babina z flagą, jakiś przebieraniec, którego wybuczano. Nie wygląda to na ruch, który się rodzi jako licząca się siła. A może się mylę? Czas pokaże.