opowieść wigilijna

choć dawno już zdechły
albo je uśpiono

to nadal trącają nas pyskiem
by je poklepać
poszudrać
pogłaskać wspomnieniem

przy świątecznym stole
mówimy o swoich

ukochanych psach

teraz gdy już ich nie ma
są jeszcze kochańsze
bo nie kłaczą
i nie trzeba ich wyprowadzać

a takie były mądre
grzeczne, usłuchane

- - z ludźmi jest gorzej
nawet po śmierci
nie dają nam spokoju

wypominają Dom Opieki
zbyt rzadkie odwiedziny
i nie ten cmentarz
i nie taki pogrzeb

przy świątecznym stole
zdechłe psy
poprawiają apetyt

umarli ludzie
stają ością
w gardle