Archiwum

Ariana Nagórska - Widmo

0 Dislike0
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Dziś mój statek stąd odpływa,
                                                                                 ostatnia noc w domu nieboszczyka,
                                                                                 wczoraj wyrównałem wszystkie długi.
                                                                                 Serce – kotwica – marynarza grób!
                                                                                           (Tekst piosenki grupy Deriglasoff)

 

                  na horyzoncie chmura się zespala
                                                                      z ziemią
                    w postrzępiony brzegami kształt
                                                                      barw splątanych
                                               uporczywa fala
                                                                      bezbarwne formy
                                                 odrzuca na aut

                                             z żywiołów ziemi
                                                               ognia i powietrza
                                          statek-widmo rusza
                                                               w kołujący rejs
                                                       płoną burty
                                                               a orkan na przestrzał
                                           po pokładzie miota
                                                               sztormu bluesową pieśń

                     strzępy żagli niesie wiatr do okien
                     port się otwiera na piracki bieg
                     pod czarnej flagi natrętnym obłokiem
                     widmo po falochronach zdobywa brzeg

                     zimne konstrukcje Wielkiego Babilonu
                     banki, sądy, estakady
                     wtem
                     pozbawione ucieczki do pionu
                     oscylują
                     między szczytem, sednem, próżnią, dnem

                                                                      „Tak,
                                mój statek stąd odpływa,
                                                   ostatnia noc
                                   w domu nieboszczyka"
                                                przy tej pieśni
                                     z ochotą przebywam
                                                              „w domu nieboszczyka"
                                                                       kolejny świt!
                                   
                      strzępy żagli niesie wiatr pod okna
                     każdy się w inną stronę obraca ster
                       więc poznaję tutaj z rzutu oka
                                        arcydzieło
                           O obrotach niebieskich sfer!

                                                                              22-23 I 2013

Wydawca: Towarzystwo Inicjatyw Kulturalnych - akant.org
We use cookies

Na naszej stronie internetowej używamy plików cookie. Niektóre z nich są niezbędne dla funkcjonowania strony, inne pomagają nam w ulepszaniu tej strony i doświadczeń użytkownika (Tracking Cookies). Możesz sam zdecydować, czy chcesz zezwolić na pliki cookie. Należy pamiętać, że w przypadku odrzucenia, nie wszystkie funkcje strony mogą być dostępne.

Ok