Vincent van Gogh, Kawiarnia nocą

Zmęczeni spacerem po nocnym Arles
siadamy na werandzie urokliwej kawiarni.

Popijamy wyborną kawę, obserwując
na przemian przygarniane i osieracane
krzesła i stoliki.

Latarnia ze swoim tupetem
figlarnie zakłóca kuszący mrok,
a błysk tafli bruku jak kelner
podaje nam róże i fiolety.

Spoglądamy na wszystkie strony
mając od teraz pewność:

piękna noc nie musi mieć w sobie
nawet grama czerni.

krótko i bez szczegółów.

zachwyt miłość wtajemniczenie cień
i czerwone

nigdzie indziej tak pewne
jak smagnięcie witką po tekturowej walizce dziadka

wszystko pod ręką
on też coś zaściska między palcami