Archiwum

Ewa Klajman-Gomolińska - Moje Pompeje

0 Dislike0
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

 Nim zgasną ostatnie Pompeje

 Ostanie słowa zastygną

 Na następne tysiąc lat

 Nim miecz ostatnich słów

 Rozetnie kręgosłupy łzy nadzieje

 Idących na śmierć gladiatorów

 Z biletem sieciowym dostępem bezpłatnym bonusowym karnetem

 

 Nim polegną ostatnie Pompeje

 A jeździec Madame Lenormand znaczyć będzie

 Młodego mężczyznę koniczynę klucz niedźwiedzia

 Na szachownicy dziwnego rozdania życia

 Tlącego się w bezwietrzny dzień bezwietrznej próżni

 Ze zdartym ptasim mlekiem

 Zajrzę w przyszłość z krzykiem rozpaczy nawiedzonych ścian nocą

 Ich zimnem pustym obcym niczyim

 Pochylę się nad tragedią lwów morskich i otulę ziemskim kolorem

 Mojego płaszcza ale nie uratuję ich serc nie potrafię

 Moje współczucie nie pokieruje ich na bal życia

 Nie poczują się wyjątkowo

 A ja nie wzruszę losem by Pompeje odparły popiół

 Więc nim to nastąpi niech zaklinacz koni

 Zatrzyma jednego z tych idących na śmierć.

 

Wydawca: Towarzystwo Inicjatyw Kulturalnych - akant.org
We use cookies

Na naszej stronie internetowej używamy plików cookie. Niektóre z nich są niezbędne dla funkcjonowania strony, inne pomagają nam w ulepszaniu tej strony i doświadczeń użytkownika (Tracking Cookies). Możesz sam zdecydować, czy chcesz zezwolić na pliki cookie. Należy pamiętać, że w przypadku odrzucenia, nie wszystkie funkcje strony mogą być dostępne.

Ok