Moja mama w niebie
kopie grządkę
sieje na niej nasturcje
i astry

zrywa niebiańskie jabłka
i przyrządza z nich słodkie
kompoty

biegnie do kuchni
by ugotować moją ulubioną
zupę szczawiową

taka zapracowana
że nie zdążyła zauważyć
że umarła

TACY  NIEWIDZIALNI

tacy niewidzialni że przez serce wchodzą
jak przez furtkę
i przez sen
gdy księżyc nad miastem
przegląda się w latarniach
a oni po cichutku
głowę do poduszki przytulą
po twarzy pogłaszczą
ubranie na krześle ułożą

tacy niewidzialni na ranę podmuchają
by się zagoiła
i ta w sercu
wokół nas na palcach
chodzą
jak biedronka po liściu
czuwają byśmy zbyt pospiesznie
nie biegli ich szukać