czym lot człowieczy gdy skrzydła u ramion,
w płuc balonie powietrze
i niebo nad głową czaszą spadochronu:

poczuciem orlej WOLNOŚCI
w przestrzeni bez granic,

PIĘKNEM podziwianych obrazów oczami dziecka,
w których bezchmurny lazur,

PRZEŻYCIEM chwili,
gdy serce w przyspieszonym rytmie w piersiach uderza

czy... uskrzydlonym MARZENIEM,
by dosięgnąć SŁOŃCA
na skrzydłach posklejanych woskiem;

po którym tylko w Ikaryjskim Morzu... garść pierza?

MAKI

Maki... Maki... Maki...

Pełno ich wzdłuż mojej drogi.

Zerwę je... Zerwę do wiersza. Rzucę się w ich ogień.

- Sparzysz się! - zawołał
ten mak pierwszy z brzegu.
Maki to wypalony temat.
Nie rozpłomienisz je w wierszu na nowo,

gdy w sobie twórczej iskry nie masz