drzwi bez klamek
zimno ścian i pielęgniarek
zamierające w korytarzach krzyki

wszędobylska woń lizolu leków i depresji
i zapach śmierci przenikający
do dna duszy

i tylko przez nieszczelność okien
słychać śmiech zakochanych
zapomniane już dawno
odgłosy życia

nie chcę odgłosów chcę być
wypalam ostatniego papierosa
wchodzę na parapet

 i przypadkiem otwartego okna
i czuję wiatr wolność
jestem