Widocznie nie umiałem

patrzeć

na kształt na pokuszenie

kosztowała mnie słowem

słowa wykradała siłom w akcie

bezsilności

Widocznie nie umiałem

słuchać

choć dźwięki mnie pożarły

jak korozja most

jak rzekę mgła o świtaniu

Niewidocznie smakowałem

miłość

dotykając nerwów

zakończenia

spopielając żar

Powidokiem

zwęszyłem łąki las

w przeostrzenie rozkład

plam

gdzie w początkach  z my słów

odtruwał się świat