1.

Ciepłolubny okres. Bez słońca.
Gesty wystygły. Słowa się zgubiły.
Jeszcze mamy siebie. Między kratami
godzin, chude nasze cienie.

Tobie za mało istnieć. Mnie wierzyć
że nigdy. Pod powiekami znikliwe
obrazki bez dat. Każde zmęczenie
swoje serce słyszy.

Kiedyś ojcowizny wciąż było za mało.
Dzisiaj miejsce obecności
poszerza odległość.

Wierny pies w pamięci tkwi. Wielo-
imienny. Kamień kosmosu
wyraża swą nieobecnością miliardo-
krotne cząsteczki. Sumę nie-
-wyobrażalną anonimowych pokoleń.

2.

Z powtórzeń składa się przeszłość
przyszłości. I teraśniejszośó nad-
teraźniejszości.

Wata obłoków. Lód asteroidalny. Błoto
zapomnianych dróg. Konwulsje prądów
morskich i powietrznych. Bez-
wietrzność przypadków. Upadek
kontynentów. Miłość nieludzka
rzeczy, przedmiotów, przymiotów; pól
magnetycznych, niebieskich kolorów,
śmiertelnych oddaleń

3.

Powolne odgadywanie liter na--
powietrznych. Z ruchu warg bezwietrznych
czyli wiecznie żywych. Ojcowska pamięć za-
-kopana w ziemi; Jakby to była szkatułka
cenności pełne. Senności zupełna.
Wers ekstremalny z łusek doczesności. Do-
-pisek. Albo spisek wnuka.

Nowela


nie był jeszcze
zgrzybiały

wpadł w tunel czasu
bez ratunku
zestarzał się w nim
posiwiał stracił głos
sylwetka imię

siedzi
zakutany w stercie
papieru

i nie wie co dalej
i nie wie tego
co wówczas nie wiedział


(życie jest nowelą
trwanie to poemat-)






Dwa momenty


chmura -matka,
mróz-ojciec;
stare próby wyjścia z sytuacji,
chociaż nie ma jednej tylko racji;

gadka-szmatka,
lenistwo-znojne;
zimno w próżni, napisy na zdechłych murach,
podwyżki stóp, strajki, mgła; anty-kul-tu-ra…


2000
Wojciech Kawiński

Wierszyk dla Oli


miałem nie mówić
więc nie mówiłem

miałem nie śnić
jednak wyśniłem -

mogłem czekać
dlatego czekałem

powinienem tę jawę omijać
lecz zapomniałem -



2008