Jak ciemne serca (IV)

Serca nasze ciemne
serca nasze krzyczące
krzykiem krwi wzburzonej
niespokojnej jak śpiew

Jak śpiew ptaka co uciekł
z rajskiego ogrodu
a ogród ten kwitnie
tylko w naszych oczach

Serca nasze biedne
bez przystani i portu
bez kojącej ciszy
na dnie krzyku ich

Tak jak nasze serca
śpiewają śpiewają
dłonie nasze czułe
na łąkach ciał naszych