czerwona mrówka przekracza chodnik

pochłonięta swym planem

aby uciec z dżungli betonu

wrócić do spraw mrowiska 

wiewiórki podskakują w trawie

śmigają spod moich stóp

figlarnie wyolbrzymiając strach

przed dwunożnym potworem 

wiatr bawi się z chmurami

wkrótce przyłączy się słońce

przez moment, człowiek-przechodzień

zarzuca myśl o swej powadze 

mruczy: zbiera się na deszcz