Kiedy zasypia dzień

Odchodzą sprawy ostateczne

Jak zmęczeni podróżni

Na mocno opóźnionym peronie

Zagarniam czas by nie stygł

Przestaje oddychać wilgoć w wannie

Mój los spływa w lustrze gubię pamięć

Porzucam wspomnienia Zjadam fotografie wrażeniowe

Jestem królową letniej kąpieli w przeciętnej łazience

Przyciągam siłą woli odległe piramidy jak kiedyś

Twoją miłość zjadły robale

Noc nastaje trwa i porywa niegrzeczne dzieci

Wróżki zębuszki upiory z szafy to moi niewolnicy

Ściągam magią kilograma białej szałwii w dół

I jej prawem stwierdzam że cię nie ma nas nie ma was

Pradawne siły ryczą wzburzonym morzem

Pod biurkiem z płyty mdf

Mam aplikację z frytkami

Czuję się najedzona

A głodny tłum bez aplikacji krzywi własne odbicie

W siódmym kręgu piekła Dante chodzi z kluczami

Do drzwi gerdowskich prawdopodobieństwo włamu 

Maleje grozi że jest piekło dla tych którzy nie radzą

Sobie bez mamy i taty jakoś 

On cię tylko tak straszy mówi moja matka

Martwa nie wzbudza większego zaufania

W czerwonej atłasowej sukni

Nie widziałam jej nigdy 

Onieśmiela mnie matka

Bo pamiętam ją lepiącą pierogi

Gdy żyła zakładała fartuch

Teraz egipscy niewolnicy niosą ją na fotelu

Który poszedł na śmieci jako pierwszy mebel

I stał się w drugim życiu tronem

Moja matka jest faraonem

Mój ojciec jest świadkiem

Ja też widziałam ich na brzegu pili grzane wino

Napisz o nas wiersz Dantego pomiń zakręć kran

Jesteś więc powróć.