Powołany do życia osiem lat temu przez Adama Orzechowskiego, obecnego dyrektora Teatru Wybrzeże w Gdańsku, Festiwal Prapremier w Bydgoszczy, podąża w bardzo interesującym kierunku i to wcale nie dzięki jego konkursowej części, ale za sprawą Aneksu, którego pomysłodawcą jest dziedziczący od trzech lat jesienną imprezę Paweł Łysak. Tegoroczny suplement pozostanie na długo w pamięci widzów dzięki inscenizacji prapremierowego tekstu Artura Pałygi „V [F] ICD-10. TRANSFORMACJE", przygotowanego przez zespół bydgoskiego teatru w ramach europejskiego projektu „After the fall". Po raz pierwszy w sposób tak dotkliwy i dojmujący, ale i nie pozbawiony elementów komediowo-groteskowych, możemy spojrzeć na naszą rzeczywistość po roku 1989. Próba zdiagnozowania następstw transformacji ustrojowej po historycznym spotkaniu przy Okrągłym Stole, pokazana z perspektywy osób niepełnosprawnych, zarówno psychicznie, jak i fizycznie, zyskała dzięki konsekwentnym zabiegom formalno-estetycznym i reżysersko-dramaturgicznym pojemniejszy kontekst, nie tylko czysto rozrachunkowo-wspomnieniowy. Na wszystko patrzymy bowiem z pozycji osób wykluczonych, które nie miały prawa głosu, widzianych, jak zaznaczył Paweł Sztarbowski, pracujący przy tej realizacji jako dramaturg, „trochę przez krzywe zwierciadło". I tak Lesiu, jako niewidzący i niesłyszący, w znakomitej interpretacji Michała Jarmickiego, w rozpoczynającym przedstawienie monologu, określa otaczającą go rzeczywistość głównie za pomocą węchu. Pozostała szóstka aktorów – Karolina Adamczyk, Marta Ścisłowicz, Małgorzata Trofimiuk, Mirosław Guzowski, Michał Czachor i Artur Krajewski – z nie mniejszą ofiarnością konstruuje coraz bardziej ekspansywnie sceniczne życiorysy bohaterów, po to, by w finale puścić się gwałtownie w wir chocholego tańca, prowadzącego do handlowej galerii jako przybytku konsumpcji, który został im po 20 latach koszmarnie przeżytego snu ofiarowany.

Zaloguj się, aby zobaczyć.