pod skórą pęcznieje we mnie kobieta

para ud rozkołysanych latem

i brzuch

pachnący pestką

tymczasem co mi po ramionach otwartych

na oścież

po co mi piersi zamknięte na siedem pieczęci

zazdroszczę drzewom

pochylonym rozpustnie pod ciężarem owoców

kananejkom o biodrach soczystych jak dojrzałe figi

i dłoniach splecionych w gniazda

a przecież miałam być żyzną rolą

która przynosi plon obfity

a przecież zasiano we mnie

obietnicę

(6.07.2011)