Archiwum

Stanisław Dąbrowski - Miłość - Przechył

Spis treści

Przechył

Przechył drogi przez wzgórza grzbiet.
Bardzo wolno tu dziś dobrnąłem,
jakbym bardzo daleko szedł.

Poza czarnych pni częstokołem
srebro słońca w wąskich prześwitach.
Poprzez drzewa chłodnawy powiew.

Nic nie żądam, o nic nie pytam,
Sercem przecież losu się dowiem.

Duszność w piersiach czuję. Pod język
okruch leku ponownie kładę.

Rozwiązują się wszystkie więzy,
nim nastąpi wzlot. I upadek.


We use cookies

Na naszej stronie internetowej używamy plików cookie. Niektóre z nich są niezbędne dla funkcjonowania strony, inne pomagają nam w ulepszaniu tej strony i doświadczeń użytkownika (Tracking Cookies). Możesz sam zdecydować, czy chcesz zezwolić na pliki cookie. Należy pamiętać, że w przypadku odrzucenia, nie wszystkie funkcje strony mogą być dostępne.