Wychylenie

Zdziwiłem się sobie,
swojej zdradzie.

Gwałtowna lekkość
wezwała pomocy.

Równoważyłem poziomem ciała
rozchwianie świata.

Wdychałem upływ czasu
jak tlen.

Sprawdzałem rzecz
bezsilnie moją.

Zacinałem zęby w mdłym wysiłku,
w trudzie powrotu.

Stawiałem kroki,
troską innych
obrócony w marginalne centrum.

Uwalniałem się wolno i długo
od zdziwienia
gniotącego wnętrze głowy.