życie zaplątane
na nitce pajęczyny wisi dobro
igłą szlachetności nawlokę
garść uczuć i uśmiechu
samotność zamknę w pudełku
na broszki
otworzę gdy przekornym spojrzeniem
zaprosi na bal złudzeń
wspomnieniem rozpalę żar serca
pozbieram szczęście na ulicy
przepełni mnie strumień życia
cisza jak światło oślepi

                                     Wyróżnienie