Historia jak kartka między palcami
Wolność jak ludzie z papieru

Pamięć po dotyku odkłada się solą
A wspólny język pod naskórkiem

W pociągu woskowe figury podróżujących
Ktoś otworzył okno

Wiatr łamie swoje nogi o stalowy kadłub
Nadzieja czepia się

Tam gdzie koniec nie zbiegnie się z początkiem

Niżej ziemia wydaje się przezroczysta
I nie milknie

Krew bierze w obroty piasek i żwir