Mur


Skoro każda wieża
musi runąć,
każda woda
uderzyć o brzeg
jak ogniste palce
zacisnąć się w pięść
wokół kruchego pnia…

Nie mogę być sobą –
gdy rozpędzony przyziemnością
coraz bliższy jest mi mur,

nim rozkruszę się
o przenikliwe spojrzenie
Boga
w cień