lubię łachy pajęczyn
w piwnicznym oknie
których nie dotykam

lubię zmurszałe drewno
butwiejące za węglem
którego nie rozpalam

lubię chłód cegieł
odartych z tynku
których nie okrywam

lubię mosiężny kran
kapiący zimnymi łzami
których nie spijam

i konia na biegunach
wciśniętego w kąt
dzieciństwa

(Październik 2013)