W 2024 roku, nakładem Związku Literatów Polskich Oddziału w Gorzowie Wielkopolskim oraz Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Z. Herberta, została wydana książka Heleny Skonieczki (ex domo Dobaczewskiej) pt. Żywe Drzewo Włodzimierza. Jest to biografia Włodzimierza Korsaka (1886–1973), polskiego podróżnika, Głównego Łowczego RP oraz łowczego w Dyrekcji Lasów Państwowych w Wilnie, fotografa, pisarza, w tym autora kultowego dzieła Rok myśliwego (1922).
Co wyróżnia tę biografię od innych? Otóż jest ona pisana z perspektywy członka rodziny Włodzimierza Korsaka, przy której pisaniu autorka korzystała z dzienników samego Włodzimierza oraz jego córki, a zarazem matki autorki, Włodzimiery Dobaczewskiej (ex domo Korsak). Korzystanie z archiwalnych dzienników ułatwia czytelnikowi wniknięcie w świat wewnętrzny bohaterów, umożliwiając czytelnikom z innego pokolenia poznać, z jakimi problemami się oni mierzyli, a tym samym pogłębia nam obraz rodziny Korsaków. Dużą zaletą opracowania są zdjęcia rodzinne, dzięki którym czytelnik może zobaczyć Włodzimierza i jego rodzinę; drzewa genealogiczne, ułatwiające czytelnikowi zrozumienie who is who w rodzinie Korsaków oraz wykaz publikacji, pozwalający zaznajomić się z dorobkiem pisarskim bohatera. Pewną wadą książki jest brak zamieszczonych wybranych, prac graficznych Włodzimierza Korsaka, które umożliwiłyby zapoznanie się z jego dorobkiem artystycznym.
Jest to książka skierowana przede wszystkim do ludzi zainteresowanych postacią głównego łowczego z okresu międzywojnia. Autorka ma przyjemny styl pisania (bohatera swej prozy nazywa Dziadziusiem) i dba o przejrzystość tekstu. Troszczy się, aby czytelnik jej prac nie czuł się „zagubiony” w natłoku przytaczanych nazwisk.
Pomocą biograficzną jest – oprócz drzewa genealogicznego – kalendarium działalności bohatera opracowania oraz losów jego spuścizny. Najwięcej dla jej utrwalenia uczynił Gorzów Wielkopolski, gdzie odsłonięto tablice pamiątkowe, a trzem szkołom w subregionie gorzowskim nadano imię przyrodnika.
Nazwisko jego jest w nazwie jednej z głównych ulic, istnieje izba pamięci w Gorzowie Wielkopolskim, w Zielonej Górze oraz w Kłodawie („Kossakówka”).
Helena Dobaczewska-Skonieczka, Żywe drzewo Włodzimierza, Gorzów Wielkopolski 2024, ZLP, ss. 84.