• +48 52 321 33 71
  • akant24@wp.pl

    Wskazówki dla autorów

    Napisałeś coś i chcesz to pokazać światu? Przeczytaj ten tekst.

    Jak zostać autorem i publikować w Akancie? Preferujemy drogę tradycyjną. Drukujesz własne utwory na kartce, wszystko razem pakujesz do koperty. Wpisujesz adres redakcji i idziesz na pocztę w Twojej okolicy lub wysyłasz prywatnym posłańcem.

    Możesz też wysłać samego e-maila z propozycją tekstu. Nie gwarantujemy jednak, że ktoś go przeczyta i oceni. Łatwiej nam bowiem czytać teksty drukowane niż elektroniczne. Jeśli już będziesz naszym stałym współpracownikiem, nie będzie konieczności wysyłania wydruków. Na początku jednak radzimy wykorzystać formę tradycyjną do prezentacji własnej twórczości.

    Adres do wysyłki:

    „Akant"

    ul. Dworcowa 62/2

    Bydgoszcz, 85-010

     

    Pamiętaj, aby do wydruku papierowego wysłać też przypominającego e-maila z tekstami na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. z dopiskiem kogo dotyczy publikacja.



    Jeśli chcesz, możesz też dołączyć coś o sobie, np.:
    1. Imię i nazwisko.
    2. Dokładna data i miejsce urodzenia.
    3. Zawód wyuczony i i uprawiany.
    4. Rodzaj uprawianej twórczości.
    5. Debiut prasowy (tytuł i rok).
    6. Debiut książkowy (tytuł i rok).
    7. Ważniejsze publikacje.
    8. Nagrody.
    9. Adres zamieszkania.
    10. Inne istotne informacje według autora.
    11. Fotografia.

     

    Artykuły – wskazówki redaktorskie



    1.    Format i długość tekstu
    a) Teksty powinny zawierać około 1800 znaków na stronie (tzw. strona znormalizowanego maszynopisu), całość maksimum 12 stron. W praktyce oznacza to, że poręcznie używać jest czcionki Times New Roman 12 z interlinią 1,5 w przypadku tekstu głównego. W przypisach prosimy stosować tę samą czcionkę o punkcie 10.
    b) Należy zachować margines, minimum 2,5 cm z każdej strony. Tekst powinien być wyjustowany.
    c) Wszystkie strony pracy muszą być numerowane w sposób ciągły.
    d) Przed tytułem artykułu oraz w nazwie pliku prosimy umieścić imię i nazwisko autora.

    2.    Cytaty
    a) Krótkie cytaty (nie więcej niż 120 znaków) mogą być w ciągu narracji, w podwójnym cudzysłowie, tj. „Tu dowolny tekst krótkiego cytatu".
    b) Cytaty dłuższe winny być wyodrębnione, tzn. zaczynać się od nowej linii i być zapisane czcionką o punkcie 10.
    c) Wszystkie cytaty winny dokładnie oddawać tekst pod względem ortografii oraz interpunkcji. Wszelkie dodatki autora, wynikające np. z wkomponowania cytatu w tekst narracji autorskiej, muszą być wskazane przez użycie nawiasów kwadratowych, np.: [to jest dodatek autora pracy], skróty w cytacie dokonane przez autora pracy oznaczamy (…).
    d) W przypadku cytowania dzieł obcojęzycznych brak nazwiska tłumacza oznacza, że jest nim autor pracy.

    3.    Kursywa oraz podkreślenia tekstu
    a) Kursywą winny być oznaczone wszelkie zwroty obcojęzyczne użyte w tekście polskim. Oczywiście, w przypadku cytowania tekstu obcojęzycznego nie używamy kursywy.
    b) Kursywy używamy do oznaczenia tytułów książek, artykułów, dokumentów. Do oznaczenia tytułów czasopism używamy podwójnego cudzysłowu.
    c) Podkreślenia tekstu, których celem jest zwrócenie uwagi na jakieś sformułowanie, należy ograniczyć do minimum. Jeżeli stosujemy podkreślenie w cytacie, należy to oznaczyć następująco: [wyr. A.M. (inicjały autora pracy)].

    4.    Przypisy
    a) Przypisy są numerowane ciągle. Wszystkie przypisy są przypisami dolnymi, tzn. pojawiają się na dole każdej stronicy, oddzielone standardowym separatorem.
    b) Przypisy mają charakter bibliograficzny (powołanie się na źródło itp.) albo merytoryczny.
    c) Należy rozróżniać pomiędzy „zobacz" oraz „porównaj". „Zob." oznacza, że autor cytuje tekst dawniejszy, „por.", że ktoś podobnie interpretuje dany fakt kulturowy.
    d) Każdy przypis jest co najmniej zdaniem lub wypowiedzeniem. Stąd zawsze rozpoczynamy go wielką literą, a kończymy kropką lub innym zamykającym znakiem interpunkcyjnym.

    5. Opis bibliograficzny
    Przykłady
    1. Książka autorska:
    Leszek Szaruga, Poezja polska w latach 1939-1988, Wrocław 1993.
    2. Tekst autora w jego własnej książce (np. w zbiorze studiów):
    Leszek Szaruga, Nowa Fala, [w tegoż:] Poezja polska w latach 1939-1988, Wrocław 1993.
    3. Tekst autora w książce zbiorowej pod czyjąś redakcją.
    Hélčne Cixous, Śmiech Meduzy, tłum. A. Nasiłowska, [w:] Ciało i tekst. Feminizm w literaturoznawstwie, red. A. Nasiłowska, Warszawa 2001.
    4. Artykuł w czasopiśmie:
    Hélčne Cixous, Śmiech Meduzy, tłum. A. Nasiłowska, „Teksty Drugie" 1993 nr 4, s. X-Y. Zamiast nr może być z. [zeszyt].
    5. Nazwisko tłumacza podajemy po tytule tłumaczonego dzieła, a więc przed miejscem i rokiem wydania. Jednakże w przypadku 2 i 3 może się zdarzyć, że różne teksty zostały przełożone przez różnych autorów. Wówczas nazwisko tłumacza musi pojawić się przed [w:].
    6. Cytujemy z czyjejś pracy: najpierw podajemy zapis bibliograficzny odnoszący się do tekstu cytowanego, następnie źródło, z którego korzystamy bezpośrednio: np. Judith Butler, Psychic Life of Power, Stanford 1997, s. X. Cyt. za: Joanna Mizielińska,  (De)konstrukcje kobiecości,  Gdańsk 2004, s. Y.

    7.  Przypisy bibliograficzne
    a) W wypadku podania po raz pierwszy danego tytułu piszemy pełną nazwę. Przy kolejnym jego wystąpienia tytuł skracamy.
    b) Jeśli w dwóch lub więcej następujących po sobie cytatach dajemy tę samą pozycję, używamy słowa „Tamże", czyli również na tej samej stronie. Gdy strona jest inna: Tamże, s. X-Y.
    c) Jeśli do pracy tej powracamy później, używamy skrótu dz. cyt. = dzieło cytowane. Wówczas: Jacques Lacan, dz. cyt., s. XY.
    d) Określenia Tenże oraz Taż używamy w opisie bibliograficznym, gdy cytujemy inną pracę tego samego autora. Np. Taż, Antigone’s Claim, New York 2000, s. XX.