Tadeusz Lira-Śliwa - Doświadczenie poety

Poeta KAZIMIERZ BURNAT ma bogate doświadczenie życiowe. Urodził się w 1943 roku w Szczepanowicach nad Dunajcem. Od 1968 roku mieszka we Wrocławiu, gdzie ukończył prawo na Uniwersytecie Wrocławskim; organizację i zarządzanie oraz handel zagraniczny na Akademii Ekonomicznej. Pracował jako dyrektor w Polarze i spółkach prawa handlowego. Ciekawa rzecz, że wrocławski twórca był także spadochroniarzem i żołnierzem czerwonych beretów.

Bagaż doświadczeń życiowych K. Burnata znalazł odzwierciedlenie w jego twórczości poetyckiej: publikował wiersze w wielu pismach ogólnopolskich, wydał kilka książek, m.in. głośny tomik pt. "Przenikanie" (2006). Jego wiersze były tłumaczone na język francuski, niemiecki, serbski, ukraiński i esperanto. Na uwagę zasługuje fakt, iż K. Burnat jest organizatorem i współorganizatorem przedsięwzięć kulturalnych, m.in. Leksji Poezji w Wałbrzychu i Głogowskich Konfrontacji Literackich.

W 2008 roku we Wrocławiu ukazała się książka poetycka K. Burnata: "Wiew przeznaczenia", której tytuł sugeruje czytelnikowi metafizyczną tematykę wierszy. To znamienne, że zbiór poprzedza motto z Martina Heideggera: "Lęk odsłania nicość". Ten wybitny filozof niemiecki (1889 - 1976) uważany jest powszechnie za przedstawiciela egzystencjalizmu. Myśl. M. Heideggera przybrała formę filozoficznej analizy sytuacji "bycia" człowieka w życiu codziennym. Jego najbardziej znana książka nosi tytuł: "Bycie i czas" (1927, wyd. polskie 1994).

Bycie, czas i... nicość. "Lęk odsłania nicość". Co odsłania Boga? Poeta K. Burnat odpowiada na to zasadnicze pytanie w wierszu pt. "Sterowanie przeznaczeniem" (s. 4):

 

Próbujesz przekroczyć granice

strachu 
stojąc twarzą w twarz
przed lustrem
nie widzisz jak Dionizos
tylko własnego ja
lecz przenikasz odbicie siebie 
(...)
z błyskiem wstydu
dostrzegasz
nagą gałązkę figi 
jednak wydłużyłeś drogę
do progu sumienia
do Lete 
lęk minął 
 

Zniknęła destrukcyjna nicość. Wiara odsłania Boga. Podmiot-poeta uświadomił sobie, że 

 

grzech w kontekście ziemskim

bywa zbawienny
niekiedy jest przedświtem
nieba 
(wiersz bez tytułu, s. 33) 
 

Poezja K. Burnata jest konstruktywna. W jego wierszach duże znaczenie odgrywa skrót liryczny. Oto charakterystyczny przykład zwięzłego utworu (bez tytułu, s. 7): 

 

noc po nocy nic 

nic nie przychodzi samo

czekam 

 

Można powiedzieć, że wrocławski twórca nawiązuje w swoich wierszach do leibnizjańsko-heideggerowskiej kwestii: "Dlaczego jest coś, zamiast, by nic nie było?". Próbę odpowiedzi na to pytanie można znaleźć w książce prof. Leszka Kołakowskiego: "O co nas pytają wielcy filozofowie" (Seria III, Wydawnictwo "Znak", Kraków 2006, s. 83-91). M. Heidegger wzywał, byśmy byli autentyczni, wierni sobie. Natomiast L. Kołakowski pyta, dlaczego autentyczność "ma być zwierzchnią regułą, nie zaś, na przykład, pomaganie bliźnim?" (s. 91).

Poeta K. Burnat opowiada się za podstawowymi pewnikami serca i rozumu; potwierdza też w swoich utworach zdanie Tadeusza Różewicza, iż tworzenie jest aktem moralnym (prymat etyki nad estetyką). 

 


 

 Kazimierz Burnat, Wiew przeznaczenia, Wydawnictwo Edukacyjno-Literackie "Artis", Wrocław 2008, ss. 64.