Bernard Najdek - Plon

W dobie szukania szczęścia w komsumpcjonizmie i – co nieraz obserwu-jemy ze smutkiem – rozluźnienia obyczajów, prowadzących do degrengolady życia duchowego, jest wielu poetów, którzy w swoich wierszach ukazują wiązy religii z życiem. W ten sposób upowszechniają to, co uważają za pozytywny element naszej codzienności. W zapale do słowa pisanego eksponują pierwiastki religijne o niepodważalnych wartościach, które od wieków kształtują naszą tradycją.
Kształtują kulturą, która uszlachetnia osobowość, umacnia instynkt moralny, wskazuje na tożsamość i dobro ogólne. W wierszach tych widzimy radość z nieustającego cudu miłości, godność człowieka na tle przemian społecznych, pochwałę altruizmu, poświęcenia się dla dobra innych, piękno dobroci i wieje z nich... biblijny wiatr.
To grono twórców, którzy przysyłają swoje wiersze (również w kategorii gwarowej) na konkurs poezji religijnej im. ks. prof. Józefa Tischnera w Ludźmierzu. Konkurs ten odbywa się co roku, ma zatem charakter cykli-czny, a jego plonem jest coroczny „Wybór wierszy" – almanach, do którego warto zajrzeć i zorientować się o stanie i rozwoju naszej współczesnej poezji religijnej. A funkcjonuje ona pełnym rytmem i ma się całkiem nieźle. Jako ciekawostką można tu podać fakt, że ten „Wybór wierszy" starannie wydany, otrzymuje każdy uczestnik konkursu, niezależnie od tego, czy jego wiersz został opublikowany. Z pewnością przyczynia się do popularyzacji tej poezji.
W najnowszym „Wyborze wierszy" składającym się z 200 utworów, mamy 144 nazwiska. Są to twórcy znani lub mniej znani w naszym życiu litera-ckim. Każdy z nich w swoim wierszu prezentuje swoje widzenie na religij-ność, ściśle połączoną z życiem osobistym i społecznym i prezentuje własny styl.
Oto przykłady:

Dzięki Ci Boże
Żeś całą siłę tworzenia
Zamknął w małym ziarenku
Tak trudnym do zniszczenia
(K. Jeziółkowska, s. 65)

Jest tu wiele osobistych wyznań i słów, które rodzą się przy wzruszeniu, jakim, nierzadko ulegamy:
„Muszę powrócić
do dziecięcej wiary"
(Z. Łukasz, s. 99)

„Cóż Ci powiem
kiedy zapytasz
o życie?"
(K. Henczel, s. 55)

A w kategorii gwarowej...

Chłopci grajom w niebie
Aniołki łyskają  
Swięci ciągnom nute  
Radość w niebie dajom
(K. Klamerus, s. 73)

Mamy tu wiele patriotyzmu, bez którego nasza poezja, również religij-na, nie może się obejść. Jak chociażby w tej strofie:
Poproszę Ludźmierską Gaździnę
Poproszę tu z Ostrowska
By się modliła za tę rodzinę
Której na imię Polska
(M. Kozieł Ludzia, s.83)
Sądzę, że ta książka znajdzie wielu czytelników.

Red. Ewa Iwulska: Wybór wierszy. XVII konkursu poezji religijnej im. ks. prof. Józefa Tischnera, Oddział Związku Podhalan w Ludźmierzu, Sanktuarium Matki Bożej Ludźmierskiej, Ludźmierz 2009, ss. 200