Janusz Orlikowski - Wewnętrzny krzyk

krzyk nieodparty niczym kromka chleba
co od ust odebrana - milczy;
dni i noce spożyte trwogą

co ze mną będzie? - głos
który się pojawiał;
i ten czas czekania

trwa

w ciszy nastawia uszu
czujny każdego dnia;

dziś
gdy nic nie boli
jest

ta dobra pamięć
która nie pozwala zapomnieć
gdy w oczach błękit

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież

Również tego autora