Konstanty Balmont - Do kresu życia

Jeśli odejdziesz dnia pewnego,
Być może chłodniejszą się staniesz,
Ale do kresu życia mego
Miła, ty moją pozostaniesz.

Wiem, nowa cię miłość rozpali,
Kto inny twym sercem zawładnie,
Lecz pamięć obrazy ocali
Dawnego uczucia gdzieś, na dnie.

I ból się zjawi w szczęścia chwili,
Gdy z innym, kiedy zgasną zorze,
Nad źródłem wiecznym się pochylisz
I zadrżysz – bo mnie ujrzysz może.

     

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież

Również tego autora