Danuta Bartosz - Tylko smutek jest wierny

Smutek
potok płytki
Wysycha szybko

Głęboki
kaleczy rzeki nurt

Nikt go nie oszuka
Rozlany wokół zostawia ślady
szukając granicy
zrozumienia

Gorycz rozlana do końca
Do dna

Cień drzewa
ucieka przed światłem

Ptaki odleciały
w niepowrotne krainy
Pozostawiły gniazda

Raz jeszcze dotknąć cię
Połączyć
tęsknotę z oczekiwaniem

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież