cheap canadian cialis online
akant.org aktualny numer archiwum dodatki kontakt

Edward Winiarski - Zmagania z czasem utraconym

(2 głosów, średnia ocena 3.00 na 5)
+ 18
+ 14

Na rynku wydawniczym ukazało się II, uzupełnione, wydanie tomiku znanego rzeszowskiego poety, fraszkopisarza i aforysty Adama Decowskiego, pt. „Notatki z Sieniawy". Wymienione w tytule miasteczko (Sieniawa) jest miejscem urodzenia autora. Stąd też zapewne tyle sentymentalnych, osobistych refleksji w zebranych utworach.
W inaugurującym zbiorek wierszu „Miasteczko" czytamy m.in.:

tutaj po raz pierwszy ujrzałem słońce
było wyniosłe
jak słonecznik w ogrodzie
(...)

Okres dzieciństwa i dorastania to nie tylko poznawanie zjawisk i symptomów otaczającego świata, ale ciągłe doświadczanie zwiększonej obecności osób bliskich: rodziców i rodzeństwa. Również postrzeganie domu rodzinnego jako środowiska bezpiecznego pod każdym względem, szczególnego azylu przed złymi wpływami z zewnątrz. Jednak realia rzeczywistości egzystencjalnej są nieubłagane: prawa biologii sprawiają, że rodzice odchodzą, reguły społeczne wymuszają rozchodzenie się rodzeństwa. Wówczas to dom rodzinny traci swoje dawne znaczenie, stając się coraz bardziej obcą, pozbawioną naturalnego ciepła i familijnej atmosfery, budowlą. Dlatego podmiot liryczny wiersza „Ojcu", z którym poeta wyraźnie się utożsamia, zauważa z żalem:

(...)
bo gdy będziesz już
po tamtej stronie chmur
żadna ścieżka nie zaprowadzi mnie
do rodzinnego domu

Zaś w wierszu „List", dedykowanym siostrze i braciom, z zatroskaniem dostrzega, że:

nasz dom
coraz bardziej w ziemię wrasta
(...)

jego podłoga
ostygła już od kroków matki
klucz dawno pożegnał się z ojcem

mnie też nie poznał
patrzył tylko zdziwiony
i podał chłodną klamkę

Z tego rodzaju oczywistością nie jest łatwo pogodzić się, zwłaszcza gdy w grę wchodzi znaczący zasób uczuć i wielorakie związki emocjonalne. Toteż w wierszach Decowskiego zauważyć można napięcie, jakim podlega podmiot liryczny; pomiędzy nieuchronną koniecznością przemijania a irracjonalnym pragnieniem zachowania określonych postaci, stanów rzeczy, sytuacji z przeszłości. Świadectwo tego rodzaju postawy znajdujemy w poświęconym pamięci ojca wierszu bez tytułu:

z tej drogi przecież
nie wraca się wcale
więc czemu słuch wytężam
u podnóża nocy
(...)

Trudno też zaakceptować, że długotrwałe obcowanie z domem rodzinnym może przerodzić się w obcość, toteż sporo otuchy dodaje wrażenie, że:

kiedy przechodzę
obok naszego domu
zawsze błogosławi mnie
krzyżem okna
(...)

(„List II")

Z tego rodzaju szczególnego naprężenia rodzi się doświadczenie, mądrość życiowa, godna polecenia, choćby najbliższym osobom. W wierszu bez tytułu, dedykowanym żonie, czytamy:

spróbuj pochylić we mnie
zieloną gałąź radości
ale zrób to uważnie bo obok
są jeszcze gałęzie bólu
obwisłe od cierpkich owoców
(...)

Z kolei w utworze pt. „Już mnie nie pytaj", dedykowanym córeczce Angelice podmiot liryczny czyni symptomatyczne zalecenia:

(...)
Już nie pytaj
elementarz nie zna takich słów
to wszystko wyczytasz
w twarzach prostych ludzi
(...)

W konkluzji wstępu do „Notatek..." zatytułowanego „Obszary najbliższe", Hanna Krupńska-Łyp z Uniwersytetu Rzeszowskiego podkreśla: „Prawdą jest, iż są to teksty bardzo osobiste, silnie osadzone w biografii ich autora. Potrafi on jednak na własne doświadczenia popatrzeć z dużym dystansem tak, że obraz jego przeżyć i emocji napiera rysów dobrze znanych każdemu odbiorcy, budząc w nim poczucie uczuciowej wspólnoty".


Adam Decowski: Notatki z Sieniawy, Wydawnictwo Oświatowe FOSZE, Rzeszów 2009.

 

Z archiwum

Nowa książka Kaliny Izabeli Zioła, tak jak poprzedzające tomiki poetki, opowiada świat miłości, ludzkich losów, tęsknot i oczekiwań, językiem przystępnym, budującym bliską, ciepłą relację z czytelnikami.
Coraz częściej wracam do młodości, do gry w trasę i w murek, rzucania do dołków, gry w nożyk. Do zbierania znaczków i oznak na szpilkach, do pierwszych czułych słówek i gestów, pierwszych randek i
* * * Wiedza nie zawsze pozwala nam logicznie myśleć - za dużo wiemy.   * * * Nagość jest obrazem w galerii naszego życia - uatrakcyjnia je.   * * * Ostrożność nie rzadko zawodzi - mówi się
Obnażone z resztek zieleninagie klifyuchroniły nas przed wiatremktóry dławił wtłaczając się do drżących
miałam kiedyś rzekę składałam ją kropla po kropli dodawałam blasku kręgom na wodzie wyszywałam brzeg miętą i tatarakiem miałam taką rzekę z księżycami haftowanymi na powierzchni pełnią
Ruch jako fundament życia, którego napięciem jest dwubiegunowość biedy i bogactwa. Bieda może być stanem umysłu, wyrażeniem dezaprobaty dla biegu w sztafecie po pieniądz, przekazana genetycznie, odziedziczona wbrew
Pozwólmy umarłym odejśćdo ich małych domów zacisznychmieszkań w których skryli sięprzed życiem Nie wzywajmy ichna jawę aby topić w oceanach łez Oni swoje przeżyli Teraz niechaj mają czas odpocząć od naszych
Konkurs krajoznawczy „W drodze” Towarzystwo Inicjatyw Kulturalnych OGŁASZA WOJEWÓDZKI KONKURS dla młodzieży szkół ponadgimnazjalnych na opis wędrówki krajoznawczej pt. „W drodze” przy wsparciu Urzędu
Pełzałem po tobie, jak bym szedł główną nawą klasycznego gotyku z Ludwika Świętego czasów.Ominąłem rubinu ogień pod sklepieniem,by smakować rozet miękkiego falowania. Tak doszedłem do witraży Rozkoszy
„Zmiany klimatyczne" to kolejna z książek Zenona Dytki, poety – niepoetyckiego, którego sposób pisania umiejscawia go w autonomicznej niszy. Po lekturze można odnieść wrażenie, że autor konsekwentnie przeczy opinii

Zobacz też

Ariana Nagórska - wiersz majowo-listopadowy

złociste punkty mleczy jak znicze na łące
(cmentarz bez biur zarządu i monitoringu)
zaczął się czas kwitnienia wszystkich miast milczących
bukietów i naręczy od minionych tłumów

Więcej …

Z archiwum

Michał Pasternak - Czar roślin

„Czarek przyjaciołom" to pośmiertny tomik zawierający wybrane wiersze Mariana Cezarego Abramowicza (1934-1997) dedykowane przyjaciołom. Utwory w nim zawarte zostały napisane w latach 60-90-tych ubiegłego wieku
    Za życia poeta wielkim szacunkiem darzył swoich przyjaciół. Byli oni obecni w jego myślach. Z tego też powodu wiele wierszy dedykował konkretnym, ważnym dla niego osobom.
Rośliny stanowią dominujący motyw utworów. Już od pierwszych linijek rzuca się w oczy spora wiedza autora dotycząca botaniki. I tak dla przykładu z wiersza pt. „Winorośl" możemy dowiedzieć się, że na świecie występuje aż sześćdziesiąt odmian tej rośliny, z czego tylko jedna - winorośl właściwa, nadaje się do produkcji wina.
Winu kłaniali się nisko greccy bogowie
herosi, wybrańcy bogów i Boga,
uległ mu również dostojny patriarcha Noe,
sam Mistrz z Nazaretu na weselu w Kanie
pierwszym swym cudem wodę zmienił w wino.

Więcej …
akant.org: