• +48 52 321 33 71
  • akant24@wp.pl

    Ewa Klajman-Gomolińska- Bez niego jej nie ma

    Kobieta i mężczyzna
    W jednym krzyku dwa głosy Dwa serca w jeden rytm
    On szuka jej zapachu Gdy przypływ znosi wilgotne skarby
    Ona rozgląda się na przystanku Jakby razem mieli jechać w jej lęk
    I gdy rozczesuje włosy zerka czy on nie stoi za nią
    Ale w lustrze jest tylko kreska zimnych ust
    W ramionach wielu kobiet szuka jej
    Ona wsłuchuje się w męskie głosy
    Ale żaden nie pasuje do jej koka i wymarzonej sukienki
    Raz tylko dostrzegła jego oczy w witrynie księgarni
    Grudniowy mróz bezlitośnie żartuje z ciepłych uczuć
    Czasami o niej pomyśli Bo świat się jeszcze nie kończy
    Wyciągnięte ramiona W pustą noc głodnych serc
    Ona zdejmuje firany do prania
    On nie myśli o praniu w tym tygodniu
    Tygodnie przelatują po jej zmarszczkach
    Lawinowo
    Dzwonią do niego telefony Kiedy ona podnosi słuchawkę
    Owoc połączenia nieba z ziemią Jego żebro i jej dusza
    Oni razem i z osobna
    Całość
    Która z zawiści życia Zazdrości nocy o dzień
    Nie może scalić się Z winy
    Innego czasu Innego miasta Innego języka
    Mijają się Liściem o Sen Prawdą o gniew
    Może uda się im uprosić
    O siebie dla siebie na zawsze
    Ona wysiądzie z pociągu
    Akurat tego i tam
    A on będzie na nią czekał
    Akurat tam i wtedy.

    Również tego autora