Jadwiga Pstrusińska - Nie no i nie kabuki. 24 haiku o istocie japońskiego tańca buto

Obecna tutaj
Czy równie nieobecna
Bawi się życiem

Twarz pobielona
Półtaniec czy półteatr
Pełnia wolności

Nieomal bezruch
Ledwie widoczne drgnienie
Lub gejzer ruchu

Bezdziedziczenie
Nie no i nie kabuki
Pełnia wyboru

Niepowtarzalny
Ukłon w stronę natury
Nadobiektywnej

Fala za falą
Podąża w stronę mroku
Swym krokiem Pustki

Bez przyzwyczajeń
Wzniosłości podejrzanej
Przekaz pierwotny

Wachlarze woli
Dają niedokończenie
Nierozpoczęcia

Cztery kończyny
Wzruszone intuicją
Gdy tańczą buto

Iluzją bólu
Wieczność wyobrażona
Oczyszcza ego

Wewnętrzne dziecko
Penetruje nadprzestrzeń
Klęcząc docieka

Ciążenie ziemskie
Głos solowego fletu
Czołganie wzlotem

Uśmiech  klaunowski
Twarz dziwnie wykrzywiona
Przezwyciężanie

Tu otrząśnienie
Wypowiedź bezkultowa
Pradawna wiedza

Performance buto
Przypadek intuicji
Zbliżenie Tego

Mrok będzie światłem
Bezruch Eliota tańcem
Wypełni nicość

Gra bezcelowa
Tkanie nadświadomości
Przestrzeni formy

Wszak To jest zatem
Bada nieosiągalne
Kim jest przez chwilę

To Oni w cieniu
Powiązania istnienia
Wspólnoty bytów

Spleceni rozdzieleniem
Wypowiedź nadprawdziwa
Miłość przekątna

Gesty nie wabi
Budują kulminację
Siedzi na piętach

Sen zamajaczy
Spacer dnem oceanu
Ścieżką radości

Powierzchnia wody
Horyzont zapatrzenia
Stać się ćmy pyłkiem

Wyobrażenia
Ciało częścią natury
Struną wszechświata

Przeginia Narodowa/Warszawa, lipiec 2009 r.

 

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież