Przede mną liście, okrywające nieśmiałością gałązki krzewu.
W oddali postrzępiona grań wieży,
opierająca swój majestat i dostojność, w czeluści ociężałych,
bezwolnych – brakiem wiatru – chmur.

Pani Jasnogórska – Królowa Polski – odsypia całonocne
czuwanie wielbiących weselników.
Liście nie poddając się nastrojowi chwili, radosne
pierwszomajowym porankiem, bezwstydnie i nieskromnie
chełpią się swą młodością.

Wydawca: Towarzystwo Inicjatyw Kulturalnych - akant.org