Wojciech Kawiński - Obowiązek

                              Myśląc o Ojcu

Głos własny wy­-
dobywa cię z niebytu, z czarnej
nocy wieloleci;

wybacz, jeśli znowu się po-
mylę obiecując pamięć
pełną blizn;


ty miałeś swoje troski, więc
zabił cię późno-wojenny
los;

moje trwanie coraz bardziej siwieje,
ulice w deszczu, pod
stopami beton zapylony;

wizje bufonów i kłamców
coraz bardziej ślepe, oni zawsze
mieli nas za głupców;

ludzie się zmienili, formy po-
zostały, budzę się z przeświadczeniem
że ponad granicami czasu i przestrzeni
śnieg zabójczy przyniesie nam dobre nowiny…

Również tego autora

Wydawca: Towarzystwo Inicjatyw Kulturalnych - akant.org