Stanisław Stanik - Ars vitae

ciemny deszcz mokre ulice
w kątach brudny śnieg
zapchany zaparowany autobus

zaniechana miłość nie będzie się mścić
z oczu się w końcu usunie
tylko rozżarzony drucik
tknie cię w słoneczny splot


znasz to ciśnienie
z niepokojem spieszysz do domu
a domu już nie ma

jest tylko klucz drzwi
otwarte na noc ślady
na wytartym progu

Wydawca: Towarzystwo Inicjatyw Kulturalnych - akant.org