Wojciech Kawiński - Lusterko wsteczne -

                                               napięcie między światłem
                                               a źrenicą oka
                                                          K.Krolow

Cień, swój własny cień

wlecze się za tobą

Nie śmieszy, chociaż

kuleje jak Klaudiusz

 

 Gdy zachodzi słońce, ma

rude włosy

W porze świtu szron

zabarwia jego płaszcz -

 

W powolnym pośpiechu, spóźniony

liczysz na szczęśliwy przypadek

Lecz ociąga się ciało

matowieje pamięć

 

Krok, twój własny krok

nie zostawia śladów

Jest jaszczurką, która znika

w szczelinie przestrzeni -

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież

Również tego autora