Stefan Żarów - Co w trawie piszczy

Pisząc o twórczości Michała Warzochy muszę brać pod uwagę trzy istotne elementy, które niewątpliwie wpływają na jego proces twórczy. Poety młodego ale na wskroś świadomego obranej formy przekazu. Odmienności, która jest cechą dominująca w jego poezji.

 

 

 

Kształtowanie osobowości.

 

Autor, który w długim aczkolwiek jeszcze niezakończonym procesie pobierania nauki szkolnej i akademickiej miał to szczęście spotkać pedagogów, którzy wywarli istotny wpływ na jego odbiór codziennych zdarzeń. Ten okres nauki szczególnie  w Gimnazjum i Liceum im Jana Pawła II Sióstr Prezentek w Rzeszowie. Szkoły elitarnej mającej ugruntowana pozycję na Podkarpaciu i wysoko notowanej rankingach ogólnopolskich. Wpływ środowiska nauczycielskiego stał się pokłosiem wyboru dalszej drogi życiowej i kontynuowania swoich zainteresowań na najwspanialszej Alma Mater jakim jest dla nas Uniwersytet Jagielloński w Krakowie. A tam kierunek tak przystający do kształtującej się osobowości młodego poety czyli filologia klasyczna. Zakres tematyczny tego typu studiów obejmuje szerokie spektrum wiedzy o twórczości klasycznej a tym samym konieczności poznania łaciny i greki. Czytania oryginalnych wydań: Owidiusza, Wergiliusza, Dantego i innych. Tam też Michał ugruntowuje  swoje zainteresowania w Kole Naukowym Filologów Klasycznych pod opieką naukową dr Krzysztofa Bielawskiego.

 

 

 

 

Zainteresowania
Autor znany jest od wczesnych lat swojej młodości jako częsty uczestnik i laureat konkursów poetyckich. np. II miejsce w XI Ogólnopolskiej Biesiadzie Poetyckiej 2009r organizowanej  przez I Liceum Ogólnokształcące im. Konarskiego w Rzeszowie. Przesłaniem tej edycji konkursu była twórczość pokolenia lat 90. Michał Warzocha wierszem pt. Romantyczność zyskał uznanie jury. Utwory z tych Biesiad znalazły się wydawanym almanach pt. Drogi światła. Sięgając znacznie wstecz już w latach dzieciństwa udanie debiutował  w piśmie dla dzieci Płomyczek.

 

Niewątpliwie na wzrost zainteresowania poezją w okresie nauki we wspomnianym liceum było spotkanie z nauczycielem Piotrem Durakiem, poetą i prozaikiem, znanym w środowisku rzeszowskim autorem kilku  książek, członka Regionalnego Stowarzyszenia Twórców Kultury w Rzeszowie co w konsekwencji pośrednio miało  wpływ na powstanie Koła Młodych Literatów przy Sekcji Literackiej. Koło zrzeszające kilkunastu członków z powodzeniem funkcjonuje w obszarze literackim czego przejawem jest stała wkładka w Informatorze Społeczno-Kulturalnym Kultura i Pieśń  jak również publikacja wierszy w  prasie literackiej i zdobywanie laurów w konkursach poetyckich. Pośród członków Koła kilku jest absolwentami wspomnianego Liceum: Beniamin Bukowski, Julia Urban Krzysztof Grzegorczyk oraz Michał Warzocha.

 

 

 

Twórczość
Odwołam się do wyróżnionego wiersza we wspomnianym już wyżej konkursie a który autor umieścił wydanym zbiorku Cisza wiersz pt. Romantycznie 

 

                                     

 

                                     Romantycznie
                                     to jest moknąć

 

                                     kiedy niebo płacze


dalej
                                      to jest stanąć w szranki z wiatrem
                                      kto się zmyślniej zabawi
                                      włosów

 

Tu nasuwa się istotne spostrzeżenie o dojrzałości autora jego delikatności i wrażliwości Wiersz dopracowany, pełen licznych aluzji poetyckich, brak w nim jakiejkolwiek  przypadkowości. Jak zdradził mi autor podczas jednej  z rozmów, że tego typu teksty powstają tygodniami są efektem mrówczej pracy.

 

Jest w tych wierszach nieco zabarwienia archaicznego odwoływania się do klasycznych znaczeń i charakterystycznej dla tej epoki symboli. Niemniej jednak autor czyni to świadomie i wykazuje dużą dozę dojrzałości warsztatu poetyckiego. Zaskakuje swoista gra słowną np. wiersz pt. Rozmowy z Przyjaciółką

 


                                      

Dzwonie do Ciebie, Droga Przyjaciółko,

Nie, żeby się żalić, albo by narzekać.

Nie chcę o moim smutku znowu opowiadać,

Lecz zapytać raczej: co u Ciebie słychać

dalej

Mi niewiele trzeba, Droga Przyjaciółko.

Nie musisz się martwić, starczy do pierwszego

Wiem, że nie masz czasu, długo już nie zajmę.

A, co z dziećmi, powiedz -  chore? Ach, przepraszam

 


Napotykamy w tym wierszu osobliwą grę słowa tego czym uczynił poeta swoim credo, we stepie do tomiku. Słowu nadaje autor znaczenie pierwotne odwołując się tym samym do Ewangelii wg św. Jana. W którym autor natchniony rozpoczynając Ewangelię sięga poza granicę wyznaczającą początek naszego czasu aż do Boskiej praprzyczyny. To od niego bierze się początek wszechrzeczy. Poeta przetransponował to dodając do tego ciszę jako istotny element wypowiedzi Jak pisze autor : Słowo stało się Ciszą. Stało się oczekiwaniem. Stało się delikatne. Nie straciło niczego ze swojego pierwotnego znaczenia, ale pokazując swą głębie pozwoliło zanurzyć się w sobie. Tak według autora powstała poetycka forma wypowiedzi. Bo Cisza jest nieodzownym elementem poetyckiego przekazu. Znajduję się nie tylko pomiędzy strofami wiersza ale przede wszystkim pomiędzy  poetą  i potencjalnym czytelnikiem jego wierszy.

 

Michał Warzocha jakby wbrew dzisiejszym trendom i nurtom poetyckim jest na wskroś w swej twórczości klasyczny. Wymaga to od czytelnika wiedzy literackiej. Zmusza do poszukiwań u praźródła terminów i znaczeń przywoływanej symboliki. Co autor czyni to świadomie i z pełną premedytacją. W pełni czerpiąc z przyswojonej akademickiej wiedzy, nadaje jej użytek nie pozostawiając czytelnika samemu sobie. Prowadzi go po meandrach swojej twórczości. Przedstawione wiersze podtrzymują dobrą tradycję i dorobek poezji polskiej.
Poeta pomimo młodego wieku wpisuje się znacząco w obronę podstawowych pojęć filozoficznych jakimi są: sztuka, piękno i przeżycia estetyczne A osobiście cechuje go harmonia, umiar równowaga i spokój i te cechy są charakterystyczna dominantą jego wierszy. Znajdując w tym zbiorku pewne zróżnicowania utworów i pomimo braku na tym etapie odpowiedzi co do dalszej drogi twórczej Michała Warzochy polecam Państwu i proszę o przyjęcie tego tomiku.

 

 

 

_________________________________________________________

 

Michał Warzocha, Cisza, Rzeszów 2013, Regionalne Stowarzyszenie Twórców Kultury, ss. 50

 

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież