• +48 52 321 33 71
  • akant24@wp.pl

    Z cyklu poezji rosyjskiej (3): Nikołaj Gumilow (1886-1921), przeł. Andrzej Lewandowski

    Ja poematem mogłem być wspaniałym,
    Jak skrzypce śpiewne, jak kwiat białej róży.
    Lecz tylko niczym w świecie tym się stałem
    I moje życie nikomu nie służy.

    Ciężko mi bywa, często ból mnie nęka,
    Lecz boleść moja też jest byle jaka.
    Bo to bezpłodnej rozterki udręka,
    A nie ostrogi bodziec dla rumaka.

    Ja nie osiągnę już w życiu niczego.
    Szepczę: „ Pokora tylko mi została,
    Wszak większa była męka Pana mego,
    Bogarodzica więcej wycierpiała”.

                                            Z rosyjskiego przełożył Andrzej Lewandowski

     

    Również tego autora